IALA (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities, obecnie znana jako IALA – An International Association) jest organizacją pozarządową skupiającą administracje hydrograficzne i służby oznakowania nawigacyjnego z całego świata. Centralą jest Saint-Germain-en-Laye pod Paryżem. IALA opublikowała zunifikowany system oznakowania nawigacyjnego, który wszedł w życie w różnych częściach świata w latach 1980–1984.

Podział na regiony — A i B

Świat podzielony jest na dwa regiony IALA różniące się kolorem oznakowań bocznych:

Region Zasięg geograficzny Lewa burta (port) Prawa burta (starboard)
Region AEuropa, Afryka, Azja, Australia i OceaniaCzerwonaZielona
Region BAmeryki, Japonia, Korea, FilipinyZielonaCzerwona

Polska, jako kraj nadbałtycki, stosuje Region A. Oznacza to, że wchodząc do portu lub idąc z prądem głównym (w kierunku zgodnym z ogólnym kierunkiem pływu lub od morza ku lądowi), czerwona bojka jest po lewej burcie jachtu, a zielona po prawej.

Dla żeglarzy przyzwyczajonych do żeglugi śródlądowej: w górę rzeki = lewa burta czerwona, prawa burta zielona. Na Morzu Bałtyckim kierunek wejściowy (od morza do portu) traktuje się jak płynięcie „w górę".

Pięć kategorii oznakowań IALA

1. Oznakowanie boczne (lateral marks)

Wskazuje granice toru wodnego po lewej i prawej stronie. Kolory, kształty topmarków i charakterystyki świetlne różnią się w zależności od strony.

  • Lewa burta (port): czerwony walec, topmark walec, światło czerwone
  • Prawa burta (starboard): zielony stożek, topmark stożek, światło zielone

2. Oznakowanie kardynalne (cardinal marks)

Wskazuje, po której stronie niebezpieczeństwa bezpiecznie przepłynąć, w odniesieniu do kierunków kompasu. Cztery typy: North, East, South, West. Wszystkie mają kolor czarno-żółty, ale różnią się rozmieszczeniem pasów i kształtem topmarków (kotwice).

3. Znak odosobnionego niebezpieczeństwa (isolated danger marks)

Ustawiany bezpośrednio nad niebezpieczeństwem — skałą, wrakiem, ławicą piaskową. Czarno-czerwone pasy poziome, dwie kule czarne jako topmark. Światło białe Fl(2).

4. Znak bezpiecznej wody (safe water marks)

Czerwono-białe pionowe pasy, kula czerwona jako topmark. Oznacza środek bezpiecznego toru lub podejście do portu. Światło białe izochroniczne (Iso), morseowe A (Mor.A) lub przerywane (Occ).

5. Znaki specjalne (special marks)

Żółte o różnych kształtach. Nie wskazują toru wodnego — oznaczają obszary ćwiczeń, rurociągi podmorskie, kąpieliska, boje pomiarowe. Światło żółte.

Publiczne dokumenty referencyjne

  • IALA Maritime Buoyage System (IALA Publication P-1098) — dostępna na stronie iala-aism.org
  • Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej RP — Spis Świateł i Znaków Nawigacyjnych — bhmw.mw.mil.pl
  • Locja Bałtyku, Część IV — Wybrzeże Polskie (BHMW)

Szczegóły o charakterystykach świetlnych: Charakterystyki świetlne bojek morskich.

Polskie wody: Znakowanie nawigacyjne polskich wód.